chmuryl
chmuryp

BREAK DANCE

Harmonogram zajęć:

Grupa „Twister Boys” – poniedziałek, środa, piątek godz. 17.30 – 19.00



Break dance – (pierwotna nazwa breakin lub bboying) rodzaj tańca, wymagający dobrych predyspozycji fizycznych, kondycji oraz wysokiego poczucia rytmu. Osoba tańcząca break dance to b-boy/biboj (chłopiec) lub b-girl/bigerl (dziewczyna). Nazwa ta powstała od słowa "breakboy", gdyż pierwsi tancerze tańczyli do tzw. breakbeatów. Taniec ten narodził się w 1969 roku w Bronksie, dzielnicy Nowego Jorku. Polega on na wykonywaniu ewolucji akrobatycznych, połączonych z czystym rytmicznym tańcem, tworząc w ten sposób nierozerwalną całość.

Ruchy w bboyingu dzielimy na cztery podstawowe elementy:

toprock, power moves, freeze i footwork.

Toprock – dynamiczne kroki taneczne łączone z gestykulacją, tworzące wrażenie "mowy ciałem". Toprock jest wstępem do każdego wyjścia na parkiet. Aby dobrze wykonywać top–rock, trzeba przede wszystkim wykonywać go dynamicznie, umieć improwizować i mieć wyczucie rytmu.

Power moves – figury rotacyjne. Jest to najważniejsza, najefektowniejsza, a zarazem najtrudniejsza część breakingu. Wymagają one jednak dużej sprawności fizycznej, ze względu na ich wysoce akrobatyczny charakter. Wymagają jednocześnie siły, gibkości, kondycji, poczucia ciała w przestrzeni i zaangażowania oraz umiejętności samoasekuracji.

Freeze – figura statyczna, która polega na "zastygnięciu" w konkretnej pozycji na kilka sekund. Drop (Go down) – przejścia z toprock do footwork, ważne kroki pozwalające na płynne przejścia między tymi elementami, zachowujące ciągłość taneczną.

Footwork – kroki taneczne, najczęściej wykonywane z pozycji przysiadu podpartego. Aby dobrze wykonywać zarówno footwork jak i inne figury, trzeba wypracować płynność ruchów. Nie wystarczy nauczyć się konkretnego ruchu, aby go dobrze wykonywać. Należy jeszcze wykonywać go płynnie i bardzo dynamicznie.

Należy pamiętać, że ruchy można tworzyć samemu odpowiednio interpretując muzykę. Stąd w breakingu nie ma ścisłych ograniczeń, co odróżnia go od wielu stylów tańca.

Rywalizacja – nieodłącznym elementem kultury break dance są specyficzne formy rywalizacji w tańcu. Obok klasycznego pokazu solowego, lub grupowego ocenianego przez sędziów istnieją jeszcze:

Bitwa – określana też jako "batelka" (od ang. battle), lub "kontest". Naprzeciw siebie stają dwaj tancerze, lub dwie grupy i starają się nawzajem "pokonać" w wykonywanych trikach. Liczy się zarówno technika jak i wyczucie rytmu. Przeciwnicy często wchodzą ze sobą w specyficzną interakcję gestów – ruchami ciała, rąk i twarzy okazują sobie nawzajem wyższość, prześmiewczość, lekceważenie, a w skrajnych przypadkach nawet pogardę i gesty obraźliwe. Jednak najważniejsza zasada bitwy brzmi: nie wolno dotknąć przeciwnika. Bitwę może oceniać sędzia lub publiczność. Często wygrana nie zależy od rzeczywistych umiejętności, lecz od odpowiedniego zaprezentowania się i improwizacji, a co za tym idzie zdobycia sympatii publiczności i sędziów.

Kółeczko – jest to bardziej forma tanecznego „wyładowania” niż rywalizacji. Tancerze tworzą kółko, a na jego środek wychodzi każdy, kto chce wyjść i prezentować swoje umiejętności. Jeśli ktoś czuje się w kółeczku dość pewnie, może wybrać sobie przeciwnika i gestami dać mu do zrozumienia, że chce bitwy, wtedy pozostali tancerze zamieniają się w publiczność, która bitwę ocenia.

Muzyka - pierwotnie muzyką do break dance był funk. Dzisiaj, oprócz funku tańczy się głównie do muzyki elektronicznej breakbeat, electro, bądź rapu. Współczesna, zepsuta forma rapu, pozbawiona wyrazistego rytmu, funkowych naleciałości i nastawiona na komercyjnego odbiorcę, nie nadaje się do tańczenia break. Najlepsze do tego są utwory z lat 80-tych i 90-tych.

Początki – bboying miał swój początek w dzielnicy Bronx , w Nowym Jorku. Powstał on od tzw. Uprock Battles (bitwy uprockowe), uprawianych przez tamtejsze gangi. Uprock polega na pokazywaniu różnych gestów i póz pod adresem przeciwnika (np. markowaniu uderzeń, kopnięć itp.). Uprock następnie przekształcił się w toprock. Dużą inspiracją był taniec i muzyka Jamesa Browna. Potem powstały kroki w parterze (footwork/floorrock) i bardziej szybsze, skomplikowane figury (powermoves). Właściwa forma breaka to zasługa głównie grup Rock Steady Crew i New York City Breakers. Break dance czerpał i czerpie, przekształcając kroki i figury z różnych tańców i dyscyplin np.: capoeira, salsa, akrobatyki i innych.

Początki w Polsce – najwcześniej w Polsce (1987 rok) pojawiła się grupa Scrap Beat i przez ponad dekadę wyznaczali standardy w technicznym opanowaniu break-a, głównie figur siłowych (power moves). Nie potrafili im dorównać nawet słynni Flying Steps. Błędem w funkcjonowaniu grupy w późniejszym okresie był brak aktywnego udziału w życiu podziemnej sceny break dance i skupienie się jedynie na komercyjnych występach.




przerywnik_zolty
© OTD 1996-2011 Stowarzyszenie Troski o Dzieci i Mlodziez im. Ks. Bronislawa Markiewicza p.n. "Oratorium Twój Dom"
adres: ul. Wojska Polskiego 28, 38-400 Krosno; tel/fax: +48 013 43 662 51; tel. kom.: 608 687 686;
NIP: 6841719572 konto bankowe: PKO S.A. I Oddzial Krosno 16 1240 2311 1111 0000 3881 3654
e-mail: biuro@otd.pl
admin